Son fragman ve son Çarşamba.....
Gerek mitolojik, gerekse astrolojik düzende,  haftanın hergünü,  bir  gezegenin etkisinde yer almaktadır. O gün, o gezegenin yaydığı enerjiyle ve etkileşimle  belirgin özelliklerini ortaya koyar. Bu nedenle de hepimizin bildiği, günlerle ilgili yaşanmışlık anlatan deyimler vardır. Salı sallanır, Cuma her işte hayır vardır vb. gibi.

Çarşamba günü bu sıralamada,  Merkür gezegeninin etkisindedir.  Merkür saatiyle başlar. Mantık, zeka ve düşünme potansiyelini kuvvetlendirici  enerjisi vardır.  Yaratıcılık isteyen konularla ilgilenmek için müsaittir. Konuşmak, sohbetler yapmak ve yorumlarla  konuyu genişletmek için idealdir. Fiziksel ve ruhsal yolculuklara çıkmak için de  idealdir.

İşte bizler için 2 yıldır, her Çarşamba,  yukarıdaki bu astrolojik gerçeklerin ötesinde;  özlemli bir bekleyiş, 20-30 saniyelik görüntülerden sayfalara sığmayan yorumlalarla,   bir  açılım yapma imkanı sağlayan  haftanın günü oldu. Cuma’dan 2 gün öncesi, fragmanın çıktığı ve sonsuz varsayımların ve açılımların üretildiği bir beyin fırtınası ortamı.   

Her Çarşamba, o kadar çok hayal yolculuklarına çıktık ki; kimisinde , kimilerimiz hiç dönmeden orada kalmaya devam etti;  kimilerimiz ise, çıktığımız yolculuktan Cuma günü yıkılan umutlarla geri dönüp, bir sonraki Çarşamba’yı beklemeye ve onun getireceklerine umutla  tutunmaya çalıştı. Ama her Çarşamba, bir öncekinden, daha fazla özlemle, umutla ve karşılıksız bir kabul edilmişlikle, herbirimiz tarafından sevgiyle karşılandı. Ne kadar üzülürsek üzülelim, arkasından gelen Cuma hayallerimizi ne kadar yıkarsa yıksın, bir sonraki Çarşambaya hiç yüzümüzü çevirmedik ve bir sonraki Çarşambadan hiç umudu kesmedik.

Ve işte son Çarşambaya geldik. Bir sonrakinin gelmeyeceğini bilmenin verdiği  burukluk ve hafif bir boşluk duygusuyla; buna daha bir sıkı sarıldık.  Kısacık görüntülerde;  hızla yol alan tren, sanki ayrılık vaktinin geldiğinin de nostaljik bir habercisi gibiydi. Artık, yorumların ve varsayımların olmadığı, masalımızın mutlu sonla noktalanmaya hızla yaklaştığı, hüzünlü bir el sallayış gibi geçen 56. Bölüm fragmanı....

Cuma  günü  masalımızın son bölümüne  başlamadan önceki,  son kez tekrarladığımız;  bir varmış, bir yokmuş  girizgahı havasındaki  bu son fragmana da elveda deme  zamanı.................... 

Her ne kadar dizimizin son bölümü olduğunu bilsemde fragmanı seyrettiğimzaman içimde büyük bir acı hissettim o kadar doldum ki gözyaşlarımı zor tutuyorum hasret murata sormuştu ya sen bana ne yaptın murat diye muratta  aşık oldum dedi bende bu dizi bize ne yaptı diye soruyorum  bana şimdiye kadar hiçbir dizide hissetmediğim duyguları yaşattı sevmeyi ,fedakarlığı, dostluğu,aşkın sevmenin sadece sözlerle değil bakışlarla bir dokunuşlada anlatılabileceğini gösterdi ve bu dizi bana candan karşılıksız seven dostlar kazandırdı böyle güzel duyguları hissettirdiği için bu dizide emeği geçen herkese sonsuz teşekkürler ediyorum sizlerinde dediği gibi bu bölüm dizinin son bölümü olabilir ama benim için hiçbir zaman son olmayacak her daim aklımda hayalimde olacak gönlümde bu dizimizin yeri  bambaşka olacak.............. 

o kadar kötüyimki
az kalmış ağlamama
masalımız bitiyor.
amam biz onu hiç unutmuyacağız